In de keuken van Beddington’s wordt gemberbier gemaakt. Dat is een zomerjeugdrecept van mevrouw Beddington. Soms kwam er zoveel druk op de flesjes dat ze spontaan openknalden. Zou het zelf maken van gemberbier een Engelse gewoonte zijn? Een andere Engelse dame waar ik voor werk, heeft dezelfde jeugdherinneringen. Ik proef het bier, zonder alcohol. Het is heerlijk verfrissend. Dat moet ik ook proberen.

recept gemberbier

• flink veel verse gember
• 4 eetlepels limoen- of citroensap
• de schil van 1 limoen of citroen
• 250 gram suiker
• kokend water
• 1 theelepel actieve gist

Schil en rasp de gember.
Doe gemberrasp, het citroensap, de citroenschil en de suiker in een grote pot en voeg kokend water toe tot de gember goed onder staat.
Doe de gist met een paar eetlepels handwarm water in een kommetje, laat dit een paar minuten staan en los de gist dan volledig op. Laat het 5 minuten staan of tot het begint te bubbelen. Voeg het dan bij het gembermengsel dat afgekoeld is tot 37 graden en roer.
Doe een deksel op de pot en laat het een week op een warme, tochtvrije plaats staan. Roer om de andere dag even. Zeef de drank na een week en doe hem in flessen. Laat die nog 4-5 dagen staan en zet ze dan in de koelkast. Serveer de drank koud, met of zonder rum. Als het te zoet is kun je het verdunnen met koolzuurhoudend mineraalwater.

Het dakterras ligt er weer mooi bij. Alles groeit als kool. Vooral de acacia doet het goed. Al 20 jaar groeit zij en de pot groeit mee. Sinds enkele jaren geeft ze zelfs prachtige witte geurende bloemen. Een beetje bezorgd zijn we wel. Hoe lang zal dit goed gaan. Maar nu stonden we ineens voor een dilemma. Op het dak naast ons wonen twee houtduiven. Mooie lieve grote houtduiven. Elk jaar zitten ze er weer, meneer en mevrouw Houtduif. Deze meneer en mevrouw waren tot onze schrik bezig met het maken van een nest in onze kwetsbare acacia. Een Sophie’s choice. Het nest of de acacia. De acacia is wel groot voor een dakterrasboom maar niet geschikt om deze vette duiven te dragen met het straks bijbehorende nest, vol met eieren en erger nog, spartelende jongen. Dat zou de acacia wel eens fataal kunnen worden. Dus haalden we met pijn in ons hart het nest uit de boom. De duiven keken op afstand toe. Maar ze gaven niet op en bouwden iedere dag weer een nieuw nest. Dit werd toch behoorlijk irritant. Takken braken van de acacia af, bladeren werden geel. Kwaad rukten wij steeds opnieuw het nest eruit. We begonnen een hekel te krijgen aan onze vogelburen. Nog even en de buurtregisseur moest er aan te pas komen. Wij lieten ons toch niet piepelen door een stelletje ordinaire houtduiven? Maar na een week hadden we eindelijk onze zin. De duiven hadden een nieuwe plek gevonden. Ze kwamen niet meer terug.

Meneer en mevrouw Gerritsen gaan stemmen.
U toch ook?

Even heeft de zomer zich weer laten zien. Een goed moment om de ijsmachine weer onder het stof vandaan te halen. Zo draaide ik achtereenvolgens cassisroomijs, bananenroomijs en sinaasappel-abrikozenroomijs. Niet in de laatste plaats om zoete broodjes met meneer te bakken. Toch ontbrak er nog iets en ineens wist ik wat het was. Een echt ijshoorntje. Samen met meneer zag ik de mensen nonchalant door de straten lopen, met de meest prachtige, goed gevulde hoorntjes in de hand. Meneer probeerde in de ijssalons hoorntjes te kopen met weinig succes. Bij het IJscuypje lukte het eindelijk voor 1 euro per stuk. Dit ging me toch aan het hart en ik besloot het fenomeen hoorntje te gaan onderzoeken. In mijn favoriete ijsboek Frozen Desserts vond ik een beschrijving van een oublie-ijzer of  in het Italiaans een pizelle.

Bij Duikelman bleken ze een exemplaar te hebben, dus het experimenteren kon beginnen. Het recept uit Frozen Desserts bleek toch het best. Meneer zat in het testpanel en keurde dit koekje goed. Lekker van smaak, krokant maar misschien kon het nog iets dunner. Uiteindelijk werd het een klein hoorntje maar twee bollen konden er wel in. Volgende keer ga ik een stroopwafelbeslag proberen.

recept hoorntjesbeslag:

150 gram poedersuiker
65 gram boter
140 ml eiwit
175 gram bloem
1 eetlepel maizena
snufje zout

Mix de poedersuiker met de bloem tot het wit wordt.
Voeg dan het eiwit beetje bij beetje toe.
Als laatste spatel je de gezeefde bloem door het beslag tot een mooi homogeen beslag.
Bak de hoorntjes in een warm wafelijzer of smeer cirkels, met een paletmes op een siliconen matje.
Bak ze  af op 190 graden tot ze goudbruin zijn. Haal ze onmiddellijk uit het ijzer of van het matje en rol het koekje op tot een hoorntje. Laat afkoelen en bewaar in een trommel.