Archief voor recepten

Mimosa

Één keer wil ik, in de winter, de bloeiende Mimosa in het zuiden van Frankrijk zien. Hier koop je een veel te snel uitgebloeid bosje. De donzige wollige gele fluffy bolletjes met hun speciale geur zijn een feest. Gerechten met fijngeprakte gekookte eierdooier worden à la Mimosa genoemd. Een heel ouderwets recept zijn de eieren à la Mimosa. Best lekker zo’n gevuld eitje.

Recept van zusje:

• Kook per persoon 1 ei hard.
• Maak zelf mayonaise en meng er versgehakte dragon door.
• Snij de eieren in de lengte door.
• Haal de hardgekookte dooier eruit en meng hier de dragonmayonaise door.
• Spuit het mengsel in de eiwithelften.

Er is ook een cocktail die de naam Mimosa draagt:

• 3 delen champagne
• 2 delen jus d’orange

Serveer het in een gekoeld champagneglas bij ontbijt of brunch.

Reacties (4)

Varkentjes

In Teteringen, waar ik lange tijd gewoond heb, zag ik vlakbij het bos altijd varkentjes rollen in de modder. Verwonderd keek ik naar het plezier waarmee de varkens zich wentelden in de drab. Ik was er jaloers op dat deze varkentjes de hele dag buiten mochten spelen. Zelf deed ik ook niets liever, tot het moment dat ik zo zwart was dat ik thuis gelijk met kleren aan in bad kon. Mijn moeder noemde me dan Floddertje. Dat was mijn geuzennaam. De avonturen en de tekeningen van Fiep Westendorp konden mij mateloos boeien. Gelukkig zijn hier en daar de varkentjes weer terug en kunnen we weer genieten van deze vrolijke vieze beestjes. Het is jammer dat niet iedereen deze edele dieren kan waarderen. Bovendien zijn ze bijzonder smakelijk.

Geroosterde varkensbuik

1 kilo buikspek
5 kruidenpoeder
sichuan peper
zout

Blancheer het spek een paar minuten in water.
Maak het vlees goed droog.
Smeer het vlees in met de kruiden en zout.
Laat het spek een nacht marineren, onafgedekt in de koelkast.
Zet de oven op 250 graden en rooster 20 minuten. Zet daarna laag op 180 graden tot het vlees gaar is of meet met de kerntemperatuurmeter op 62 graden.
Lekker warm serveren of koud op de boterham.

Reacties (8)

Speculaas

Het wordt weer tijd voor speculaasjes.  Op de boterham, lekker soppen in een grote kop thee. Wel goed opletten dat je koekje niet tot drab uiteenvalt.  Lekker is ook een héél stapeltje in een keer in je mond stoppen. Heel verslavend die knapperige koekjes. Het lekkerst is natuurlijk gevulde speculaas met amandelspijs. Dat is goed zelf te maken. Misschien heb je thuis nog een speculaasplank die al jaren ter decoratie nutteloos en stoffig hangt te wezen. Natuurlijk zijn pepernoten uit den boze zolang Sinterklaas nog niet in het land is, maar speculaasjes mag je het hele jaar door eten.

Speculaas:

100 gram donkere basterdsuiker
100 gram boter
3 gram zout
200 gram zelfrijzend bakmeel
3 lepels water
40 gram koekkruimels
10 gram speculaaskruiden (nootmuskaat, kaneel,  gemberpoeder, kruidnagel)
5 gram geraspte citroenschil
50 gram amandelen

Maak een deeg van de ingrediënten behalve de amandelen. Liefst één dag van tevoren!
Hak de amandelen en meng ze ook door het deeg.
Als je een mooie vorm hebt bestrooi deze dan met rijstebloem of aardappelmeel.
Laat het deeg rusten en druk het in de vorm.
Klop de de koeken uit de vorm op een ingevet bakblik.
Bak af op 160 graden, ongeveer 25-30 minuten.

Amandelspijs:

150 gram amandelen
150 gram suiker
citroenschil
1 ei
zout

De blanke amandelen malen en vermengen met de overige bestanddelen.
Laat de spijs in plastic verpakt enkele dagen rijpen in de ijskast.

Reacties (6)

Komkommertijd

Deze periode wordt ook wel komkommertijd genoemd. Waar de term precies vandaan komt, heb ik niet kunnen vinden. Wel suggereert de uitdrukking dat komkommers niet de moeite waard zijn, terwijl je komkommers kunt eten, gebruiken voor schoonheidsbehandelingen of gewoon van het woord kunt genieten. Een creatieve geest zou nog wel duizend toepassingen kunnen bedenken.
In ieder geval is een komkommer zeer bruikbaar en zeker niet waardeloos, nietszeggend of slap. Waarschijnlijk wordt de oorspronkelijke periode waarin de komkommer gegeten en geoogst wordt bedoeld. Het gekke is dat komkommers tegenwoordig het hele jaar verkrijgbaar zijn. Als dat maar niet voor ‘komkommertijd’ gaat gelden…

De politiek is met vakantie en de tv met zomerstop. Wij, de Oeigoeren en de mensen in Djakarta tellen nu even niet mee. Voor Simon Vinkenoog is het wél gunstig uitgevallen. Tussen de herhalingen op tv door, is er genoeg ruimte om aandacht te besteden aan zijn markante persoonlijkheid.

Er zijn ook mensen die een hekel aan komkommer hebben omdat ze het, eenmaal gegeten, de hele dag blijven opboeren. Lijkt me ook niet fijn. Voor de andere mensen zijn komkommers een verfrissende groente. Je kunt een komkommersoep maken met yoghurt, zoals mijn tante graag doet als het erg warm is of een warme-dagen-salade. Makkelijk, lekker fris en bijzonder weing calorieën.

Komkommersalade (moeder’s recept)

2 komkommers
zout
1 citroen
peper

Snij de komkommer met een kaasschaaf, mandoline of keukenmachine in flinterdunne plakjes.
Bestrooi de plakjes met zout en zet dit onder druk een paar uur in de ijskast.
Na een paar uur gooi je het vocht dat uit de komkommer is gekomen weg en maak je de salade op smaak met citroen en peper.

Reacties (5)

Har gau [ha kau, hakau, har kao, hagou, xiajiao]

In Shanghai heb ik heerlijke verse dim sum’s gegeten. Het leek mij geweldig om dat zelf te maken. Eén van de soorten die ik zo lekker vond, heeft een beetje glibberig doorzichtig deeg. Vooral dit deeg vind ik heerlijk. In een kookboekje, dat ik op het vliegveld in Shanghai vond, staat een recept van har gau. Deze soort wordt gemaakt met heet-water-deeg. Eigenlijk is dit deeg heel simpel. Je mengt heet water door de bloem. Belangrijk is om de goede bloem te pakken te krijgen. De bloem is gemaakt van tarwe zetmeel en is heel wit en heel fijn. Het lijkt op maïzena. Als je in de Chinese toko vraagt om bloem voor ‘har gau’ weten ze welke je moet hebben. Een hele duidelijke uitleg kun je vinden op de tokowijzer. Voor de vulling kocht ik Hollandse garnalen en buiklapjes. Het vullen van de lapjes is een kunstje dat je moet leren. Maar voor de eerste keer was ik niet ontevreden. Ze smaakten lekker vers. Het lijkt misschien veel werk, maar het is zeker de moeite waard.

Voor de vulling:

100 gram Hollandse garnalen
100 gram varkenslap heel fijn gesneden
40 gram fijngehakte bamboescheuten
1 lente ui fijngehakt
1 theelepel suiker
3 theelepels lichte sojasaus
1/2 theelepel geroosterde sesamolie
1 eiwit
1 theelepel zout
1 eetlepel maïzena

Meng alles door elkaar en laat het in een zeef uitlekken.

Voor het deeg:

170 gram tarwezetmeel
3 theelepels maïzena
2 theelepels olie

Doe de bloem, olie en maïzena in een kom. Giet er 250 ml kokend water op.
Roer alles door elkaar tot een glad deeg. Het is een beetje lastig kneden omdat het erg warm is door het hete  water. Plastic handschoenen kunnen handig zijn.

Verdeel het deeg in 24 gelijke bolletjes en dek ze af met een warme vochtige doek.
Vul één voor een de deeglapjes. Duw het bolletje plat en rol het met een klein rollertje uit. Steek ze dan weer uit met een steekring van ongeveer 9 cm doorsnee om een perfect rondje te krijgen. Leg vulling in het midden en maak de randen vochtig met een beetje water. Vouw het dubbel en maak met je rechter hand kleine vouwtjes, als in een gordijn. Druk de vouwtjes met je linker hand aan. Dit kost wat oefening maar je zult zien dat het steeds beter gaat.

Leg de har gau’s in een bamboe stoommand met bakpapier erin. Stoom minstens 15 minuten tot het deeg doorschijnend is.

Serveer met chilisaus of een dipsaus gemaakt van:

125 ml lichte sojasaus
2 theelepels zwarte azijn
2 gehakte rode chili’s

Reacties (7)

« Vorige pagina« Vorige items « Vorige pagina · Volgende pagina » Volgende items »Volgende pagina »