Het dakterras ligt er weer mooi bij. Alles groeit als kool. Vooral de acacia doet het goed. Al 20 jaar groeit zij en de pot groeit mee. Sinds enkele jaren geeft ze zelfs prachtige witte geurende bloemen. Een beetje bezorgd zijn we wel. Hoe lang zal dit goed gaan. Maar nu stonden we ineens voor een dilemma. Op het dak naast ons wonen twee houtduiven. Mooie lieve grote houtduiven. Elk jaar zitten ze er weer, meneer en mevrouw Houtduif. Deze meneer en mevrouw waren tot onze schrik bezig met het maken van een nest in onze kwetsbare acacia. Een Sophie’s choice. Het nest of de acacia. De acacia is wel groot voor een dakterrasboom maar niet geschikt om deze vette duiven te dragen met het straks bijbehorende nest, vol met eieren en erger nog, spartelende jongen. Dat zou de acacia wel eens fataal kunnen worden. Dus haalden we met pijn in ons hart het nest uit de boom. De duiven keken op afstand toe. Maar ze gaven niet op en bouwden iedere dag weer een nieuw nest. Dit werd toch behoorlijk irritant. Takken braken van de acacia af, bladeren werden geel. Kwaad rukten wij steeds opnieuw het nest eruit. We begonnen een hekel te krijgen aan onze vogelburen. Nog even en de buurtregisseur moest er aan te pas komen. Wij lieten ons toch niet piepelen door een stelletje ordinaire houtduiven? Maar na een week hadden we eindelijk onze zin. De duiven hadden een nieuwe plek gevonden. Ze kwamen niet meer terug.

De lente dient zich aan. Eindelijk kunnen we de kou en de witte tijd achter ons laten. Prachtig, die lichtgroene waas over de stad. Ook op mijn dak begint alles te groeien. De schade van de winter valt mee. Eén lavendel en een paar groene kruiden hebben het niet gered, maar verder lijkt alles o.k. Er zitten zelfs, voor het eerst, drie bloesems aan de perzikboom en de appelboom zit helemaal vol! De rabarber is ook al flink op dreef en de pioenrozen schieten uit de grond. Dit is het moment om naar het tuincentrum te gaan en lekker te investeren in het dakterras voor het komende jaar. Ik hoop dat we dit jaar net zoveel zon krijgen, als sneeuw in de winter.

In de supermarkt kocht ik voor 2 euro bloesemtakken. Dat is geen geld, maar wat voor takken zijn het? Kersen, appel, amandel?
Dat vertelt Appie er niet bij. Jammer hoor!  Dit is weer zo’n voorbeeld van desinteresse. Het is toch leuk om de namen te leren van planten, bloemen, bomen, vogels, groentes en bloesems.
Wie heeft een idee welke bloesem dit is? Over een paar weken meer…

Één keer wil ik, in de winter, de bloeiende Mimosa in het zuiden van Frankrijk zien. Hier koop je een veel te snel uitgebloeid bosje. De donzige wollige gele fluffy bolletjes met hun speciale geur zijn een feest. Gerechten met fijngeprakte gekookte eierdooier worden à la Mimosa genoemd. Een heel ouderwets recept zijn de eieren à la Mimosa. Best lekker zo’n gevuld eitje.

Recept van zusje:

• Kook per persoon 1 ei hard.
• Maak zelf mayonaise en meng er versgehakte dragon door.
• Snij de eieren in de lengte door.
• Haal de hardgekookte dooier eruit en meng hier de dragonmayonaise door.
• Spuit het mengsel in de eiwithelften.

Er is ook een cocktail die de naam Mimosa draagt:

• 3 delen champagne
• 2 delen jus d’orange

Serveer het in een gekoeld champagneglas bij ontbijt of brunch.

Ook de vogeltjes moeten lekker eten.