Foodbloggers mogen de webwinkel Kookdis testen. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen en ik schreef me in. Hebberig stortte ik me op de winkel. De lay-out is héél verzorgd. Wél had ik moeite, door de lichte letters, de producten in de linkerkolom, goed te lezen, maar dat kan natuurlijk ook aan mij liggen. Ik heb het héle assortiment doorgespit en dat was een behoorlijk werk, want ze hebben werkelijk alles. Van verse vis en fruit tot een notenmix van het Amstelhotel, blenders, wijn, olijfolie en sauzen. Grappig is dat je een recept kan kopen waar alle ingrediënten bij zitten. Sommige producten wil je natuurlijk het liefst met eigen ogen zien. Maar als je ingelogd bent, krijg je méér en betere informatie over de produkten. Je moet wel even de tijd nemen om het systeem te begrijpen, maar als je het eenmaal weet, werkt het prima. Ik ga bestellen en laat jullie de resultaten weer weten. Heb je ook een mening over deze winkel. Reageer!

Mespilus Germanica
De Mispel
Medlar
La Nèfle
Wie kent hem nog? Familie van de roos en de appel. Via een geheim adresje kon ik aan een partijtje mispels komen. Ze zijn moeilijk te vinden. Maar als je ze eenmaal in je bezit hebt, ben je blij en vraag je je af: Wat ga ik ermee maken? Eerlijk gezegd heb ik nog nooit iets van mispels gegeten. De smaak schijnt appelig te zijn, kruidig, aromatisch en rins. Mijn plan is om een soort kweeperenkaas te maken, Membrillo, maar dan met mispels in plaats van kweeperen. Ik ben benieuwd. Het schijnt dat mispels sterk laxerend zijn en menstruatiepijn verlichten. Dat biedt weer nieuwe perspectieven!

Na lang zoeken heb ik, met hulp, toch weer een geschikte prijsvraag gevonden. Dit keer ga ik twee prijzen beschikbaar stellen. Eén voor het meest originele antwoord en één voor het goede antwoord. De winnaars krijgen een oorkonde en een potje van Mevrouw Gerritsen.

Natuurlijk ga ik stemmen, al is het alleen maar om de inzet van vrouwen, die voor het vrouwenstemrecht gevochten hebben, niet te verkwanselen. Pas sinds 1919 mogen vrouwen stemmen! Het liefst zou ik stemmen op een partij die de gastronomie in Nederland wil bevorderen. Gek genoeg is dit helemaal geen onderwerp in de verkiezingscampagnes. De partij van de dieren valt natuurlijk af, want dieren wil ik lekker oppeuzelen en iedere fatsoenlijke partij is óók tegen dierenmishandeling. De enige die gastronomie in zijn campagne heeft gebruikt, is de SP met zijn eigen, door Johannes van Dam ontworpen, tomatensoep. Mijn stemadvies is: Volg je hart en ga niet strategisch stemmen. Tot morgen!

De soepterrine, wie gebruikt hem nog? Toch was het gezellig zo’n soepterrine midden op tafel. In Frankrijk herinner ik mij de soepterrine in de restaurants, waar altijd één gang soep in de menu’s voorkwam. De soepterrine werd in een hoek op een tafel gezet en als je bord leeg was kwamen ze het weer bijvullen. Het beste herinner ik mij de romige aardappelsoep. Het wordt weer echt soepweer en misschien kunnen we de soepterrine ook weer uit de kast halen.

Aardappelsoep

500 gram aardappelen
2 uien
knoflook
tijm
boter
peterselie

Zet de uien aan, met de knoflook. Doe de aardappelen en de tijm in de pan en voeg water toe. Laat alles gaar koken. Maak de soep fijn met de roerzeef. Breng hem op de juiste dikte met water. Op smaak maken met zout en peper. Roer er een flinke lepel boter door. Maak de soep af met fijn gehakte peterselie. Opdienen met stukjes gebakken brood.