En de winnaar is deze keer Petra met: ‘Ik weet het, ik weet het!’
Mevrouw Gerritsen heeft, achter haar fornuis, een driekwart jaar geleden uit de pan gesprongen kalfstong gevist. ‘Nee toch hè?’ Ja, Petra het is beschamend maar waar. Daarom zal de oorkonde zo snel mogelijk naar je toekomen en mag jij een verzoek doen, voor een recept, op deze weblog gepost. Petra gefeliciteerd en alle mededingers van harte bedankt! Er zaten weer erg veel leuke antwoorden bij. Speciale dank aan Tedje, die toch weer een mogelijkheid zag, ondanks benarde omstandigheden, om mee te doen.

Sinterklaas is weer in het land. Vroeger toen mevrouw Gerritsen klein was, vroeg ze, zodra de dagen wat korter werden, dagelijks aan haar moeder of ze haar schoen mocht zetten. “Als Sinterklaas in het land is, kan hij wat in je schoentje doen”, zei de moeder van mevrouw Gerritsen, Mammette. Mevrouw Gerritsen maakte zich een beetje ongerust, want ze hadden geen schoorsteen, alleen een centrale verwarming. “Hoe moeten de pieten nu binnen komen?”, vroeg ze. Maar Mammette had overal een oplossing voor, zoals de meeste Mammettes. “We zetten het bovenlichtje open, dan kunnen de pieten daar doorheen”, zei ze.

Toch bleef de kleine mevrouw Gerritsen met nog veel onbeantwoorde vragen zitten.

Wat is dit en wat kost het? De winnaar kan weer rekenen op een prachtige oorkonde van mevrouw Gerritsen.

Mevrouw en meneer Gerritsen gingen op weg naar Den Haag. Het regende en het dijkalarm was over ons land afgeroepen.
Ze waren op weg naar de presentatie van Janneke Vreugdenhil’s nieuwe boek ‘Eten enzo’. Het spannende aan deze bijeenkomst was dat ze andere foodbloggers zouden gaan ontmoeten.
‘Hoe denk jij dat meneer Wateetons eruit ziet?’, vroeg mevrouw Gerritsen aan meneer. ‘Ik denk dat hij héél lang is met zwart krullend haar en een buikje heeft van al die worstjes’, zei meneer. Mevrouw Gerritsen knikte dromerig en bedacht wie er allemaal zouden zijn, Eetschrijven, Edith, Jurgen, Karin, meneer Ooijer, All about eating, Het ministerie van eten en drinken, Cheffen, Brutselblog, Zestz…
Meneer Gerritsen had lekkere boterhammetjes gemaakt en samen zaten ze te smikkelen. De regende kletterde nog steeds op de auto en voorlopig waren ze er nog niet. Veel te laat kwamen mevrouw en meneer Gerritsen binnen. In Janneke’s gezellige huis werden ze warm onthaald met een heuse maaltijd van Fabio Cappellano. Er waren gegrilde groentes, worsten, hammen, een héle parmezaanse kaas, raddichio, linzensoep, pasta, amandelkoekjes en natuurlijke heerlijke wijnen en een lekkere espresso.
Mevrouw Gerritsen dacht aan de boterhammetjes die ze onderweg had gegeten. Dit was toch wel bijzonder onhaagse gastvrijheid. Meneer Gerritsen maakte wat foto’s en mevrouw maakte kennis met collegabloggers, het was erg leuk om deze onbekende bekenden te ontmoeten. Mevrouw Gerritsen had mevrouw en dochter Wateetons ook wel eens willen ontmoeten en de vriendin van Eetschrijven die een geïnteresseerde bezoeker van mevrouw Gerritsen bleek te zijn. De meest verrassende onbekende bleek Voorgekookt te zijn.
Als uitsmijter kreeg mevrouw Gerritsen een van de eerste exemplaren van ‘Eten enzo” met een persoonlijke opdracht van Janneke en dat is voor een kookboekverslaafde natuurlijk het summum. Tevreden keerden meneer en mevrouw naar huis, nu zonder file.

Niets vermoedend wandelde mevrouw Gerritsen afgelopen zaterdag over de Nieuwmarkt. Daar ontdekte zij een geweldige paddenstoelenkraam.
De enthousiaste paddenstoelenvrouwen wezen haar op een zeer bijzondere soort, de matsutake, een paddenstoel die in Japan een rijke historie heeft. Het is een echte seizoensdelicatesse, symbool van vruchtbaarheid, een lang leven, welvaart en geluk. De paddenstoelenvrouwen adviseerden haar, om hem lekker te bakken.
Verder was er bij deze kraam nog shii-take, roze oesterzwam, hoorn des overvloeds, portobello, cantharellen enz. enz.
Als je de matsutake wil proberen heb je a.s. zaterdag nog kans!