Dat mevrouw Gerritsen brood op de plank moet krijgen, zal voor de trouwe lezers inmiddels duidelijk zijn. Dat zij haar werk op geheel eigen wijze doet, in vrijheid, met liefde en gebruikmakend van al haar talenten, dat wist misschien niet iedereen. Meneer maakte daarom een gloednieuwe superstrakke website met de activiteiten van mevrouw. De site wordt vandaag met gepaste trots officieel geopend.

Daar moet op gedronken worden, hi ha ho!

De massa begon langzaam bubbels te vertonen. Zorgvuldig gaf ze de moeder te eten en wachtte geduldig op meer leven. Daarna moest het papje gehalveerd en opnieuw gevoerd worden. De hongerige moeder begon al aardig volwassen te worden en deide steeds verder uit. Het was nu de kunst om op gepaste tijden voeding te geven. Mevrouw Gerritsen kreeg het steeds drukker met dit veeleisende kreng. Ze wilde graag uitgaan, maar durfde het borrelende mengsel niet uit het oog te verliezen. Gelukkig wilde de buurvrouw wel een oogje in het zeil houden. Met een gerust hart kon ze naar de markt gaan om koffie te drinken met Nestle. Ze hadden elkaar al lang niet gezien en babbelden honderd uit. Samen deden ze boodschappen. Het was heerlijk, de zon scheen en mevrouw vergat de tijd. Tot ze de klok op de kerktoren zag.

Haar horloge had ze kwaad in haar nachtkastje gedumpt. Het was een elastisch exemplaar dat leek op die gekleurde armbandjes waar sportmensen zo mee dweepten als steunbetuiging aan het één of ander. Zelfs Mart Smeets had op een bepaald moment zo’n armbandje gehad. Mevrouw Gerritsen was gevallen voor de mooie kleurtjes. De keuze was moeilijk geweest maar werd uiteindelijk blauw, haar lievelingskleur. Het horloge bleek de miskoop van de eeuw te zijn. Bij iedere beweging veranderden de cijfers en moest het klokje weer opnieuw op het juiste uur gezet worden.

Ze nam snel afscheid en rende naar huis. Meneer Gerritsen zat rustig achter zijn computer te werken. ‘O, ja’, zei hij, toen mevrouw Gerritsen binnen kwam, ‘de buurvrouw belde aan dat ze onverwacht weg moest en zei iets over deeg, maar ik kon er geen touw aan vastknopen.’ Met haar jas nog aan rende ze naar haar moeder en liet het bakje bijna uit haar handen vallen. Ze haalde de natte doek eraf en zag een treurig stil papje. Er drupte een traan in. Ze voelde een brok in haar keel. Zou alles dan voor niets zijn geweest en zou haar moeder sterven? Gauw strooide ze er wat meel in en mengde het deeg met het meel en de tranen. Vermoeid legde ze de natte lap er weer over heen en ging uitgeblust op de bank zitten. Het viel niet mee een moeder tevreden te stellen.

Een paar uur later stond mevrouw Gerritsen zingend in de keuken. Het papje was lustig aan het borrelen en eindelijk kon ze haar eerste zuurdesembrood bakken.

In afwachting van een werkende moeder heeft ze er één met gist gebakken. Want er moet toch brood op de plank komen. Het recept is van Hartog’s Volkorenbakkerij.

Buiten was het grijs en er kwam weinig licht de kamer binnen. De amandelbloesem was inmiddels uitgebloeid. Mevrouw Gerritsen was lekker in haar keukentje aan het rommelen. Eindelijk kwam ze eens toe aan het maken van zuurdesem.
Ze mengde de bloem met het water in een kommetje en maakte er een papje van.
Voorzichtig zette ze het kommetje op de rand van haar keuken en legde er een vochtig doekje op. Nu moest ze wachten tot het papje zou gaan borrelen en bubbelen. Ze zag de prachtigste goudbruin gebakken broden al voor zich, die allemaal uit dit papje geboren zouden gaan worden. Fantastisch! En dat alleen met water en meel.

Recept zuurdesem

100 gram biologische bloem
110 ml water

Goed mengen en dan afdekken met een vochtig doekje.
Daarna 3-4 dagen wachten en het doekje vochtig houden.

Zwetend zat ze op het matje. De stem van de yogaleraar herhaalde de aanwijzingen. De leerlingen om haar heen probeerden serieus de verschillende houdingen goed uit te voeren. Het was 40 graden in de ruimte. Er drupte nog meer zweet op de yogamat. Ze voelde nu misselijkheid opkomen en ze begon zwarte vlekken te zien. Even ging ze zitten om op adem te komen. Nu moesten ze op hun knieën zitten, bips ertussen en bips op de grond, het bovenlichaam steeds verder naar achter tot de rug op de grond lag en de armen gestrekt naar achter. De kont nog steeds op de grond. De volgende houding was op één been staan met het andere been opgetrokken en om het andere been heen gevouwen. Ze stond te trillen op haar been en zwalkte vervaarlijk heen en weer. Ze ademde diep en probeerde haar been uit alle macht gestrekt te houden en toen gebeurde het, ze viel om. Zomaar pardoes op de grond. Liggend op de grond hoorde ze een knal en nog één en nog één en voor ze het wist lag de hele klas op de grond. De leerlingen keken elkaar verbaasd aan en begonnen te lachen, ze rolden van plezier over de grond en konden niet meer stoppen. Het lachen werd steeds harder en de tranen liepen over hun gezicht en mengden zich met het zweet.

recept

1 yogamatje
2 grote handdoeken
een kort strak broekje
een sport-bh

(na afloop veel water)