Mevrouw Gerritsen heeft vragen en misschien hebben haar trouwe lezers de antwoorden…

Wat zijn lifjes en wat zijn lafjes? Of spreken wij alleen over liflafjes?
Zijn de lifjes of de lafjes van vóór de 19e eeuw of is het een uitvinding van de moderne tijd? Zijn liflafjes nog te koop en zo ja waar koop je ze dan en wat kosten ze?

PS. In verband met de crisis kan mevrouw Gerritsen helaas geen kleur meer kopen voor in haar foto’s. Excuses voor het ongemak. Wellicht zal de kleur spoedig terugkeren.

Lekker eten hoeft niet duur te zijn. Wél moet de kwaliteit van de ingrediënten goed zijn. Lekker makkelijk is vaak duur. Als je kookt met liefde, aandacht en tijd kun je de lekkerste gerechten op tafel toveren. Extra leuk is het natuurlijk om de ingrediënten zelf in de natuur te zoeken. Elk seizoen heeft wel iets, vlierbloesem, rucola, bramen, beukennootjes en de eerste paardenbloemblaadjes. In Frankrijk heet dit pissenlit en is daar een delicatesse. Wil je vis eten, koop dan eens een verse makreel of een scharretje in plaats van die afgezaagde zalm, zeetong of zeewolffilet. Voor 4 euro per kilo zit je met de hele familie heerlijk te smikkelen. Bewaar de visgraten en maak er een visbouillon mee, zodat je een basis hebt voor een soep, saus of paëlla. Ga boodschappen doen op de markt en koop producten uit het seizoen en uit de streek. Dit is goedkoper, beter voor het milieu en lekkerder. Verder moeten we natuurlijk stoppen met het kopen van al die kant-en-klare producten. Ze zijn onzinnig en duur. Weg met pannenkoekenmix of nog erger: kant-en-klare pannenkoeken. Wat is er makkelijker dan zelf een pannenkoekenbeslag te maken?
Laten we de keukencrisis bestrijden en massaal weer lekker zelf aan de slag gaan.
Heb je zelf nog besparende tips of goedkope lekkere recepten, reageer dan even en we maken samen een crisismenu!
Voor inspiratie gaan we natuurlijk van de besparingen wat vaker uit eten. Dat is goed voor de economie en zo snijdt het mes aan twee kanten.

Omdat er zoveel mixen verkocht worden in rare pannenkoekbeslagflessen denkt mevrouw Gerritsen dat het nodig is om het recept van een goed ouderwets pannenkoekenbeslag nog eens te plaatsen.

Beslag

200 gram bloem
1 ei
1/2 liter melk
snufje zout

Meng de bloem en het zout met het ei en voeg langzaam de melk toe en klop tot er een glad beslag ontstaat. Laat een koekenpan goed heet worden en gooi er een beetje zonnebloemolie in. Giet het beslag in de pan tot de hele pan bedekt is met een dunne laag beslag en bak de pannenkoek aan beide zijden goudbruin. De eerste pannenkoek hoort te mislukken en deze wordt door de bakker mét of zonder echtgenoot aan het aanrecht opgegeten. Mevrouw Gerritsen eet het liefst een pannenkoek met een beetje boter, suiker en citroensap. Meneer Gerritsen is dol op een pannenkoek met een worstje erin.

Het eerste kievitsei is gevonden in Eemnes, op 8 maart jl. Mevrouw heeft ook gezocht, maar niets gevonden. De hele stad is ze door geweest. Onder alle struiken heeft ze gekeken en in alle plantsoenen. Iedere poelier in de stad heeft haar gezien. Het zou een helder groen ei moeten zijn met zwarte stippen.
Maar is een kievitsei eigenlijk wel lekker of gooit de koningin het ei misschien wel stiekem achter de rododendron? Eén ei is ook wel een beetje weinig voor een heel gezin. Ach, waarschijnlijk gaf ze vroeger haar ei weg aan Claus en mocht hij het in zijn eentje opeten.
Mevrouw Gerritsen zoekt in ‘Ma Cuisine’ van Escoffier een recept met kievitsei. Fransen eten alles. Er staan inderdaad twee recepten in met ‘oeuf de vanneau’. Het beste kun je de eieren koken. Ook wordt er geadviseerd een test naar de versheid te doen. Als het ei blijft drijven dan is het over de datum.
Zou het niet veel te gevaarlijk voor een koningin zijn om zo’n wild ei te consumeren? Stel je voor dat de koningin ineens wit wegtrekt en begint te kokhalzen, terwijl ze nog een heel programma voor de boeg heeft… Ze leest verder: Als het ei vers blijkt te zijn, kook je het 8 minuten. Laat het ei schrikken in koud water en serveer het op een bedje van tuinkers, aldus Escoffier.

Lekker tekenen of wandelen en eten in het prachtige landschap van Aragon onder de bezielende leiding van Adolfo Ramon (schilderen), Mevrouw Gerritsen (gastronomie) en Kees en Wiep (wandelen en accomodatie).
De nieuwe data zijn bekend! Meer informatie.

Mevrouw Gerritsen voelt de lente en gaat op zoek.