Polkadots en borlottibonen

als U Janneke wilt zien, moet U hier clicken

Mevrouw en meneer Gerritsen gingen op weg naar Den Haag. Het regende en het dijkalarm was over ons land afgeroepen.
Ze waren op weg naar de presentatie van Janneke Vreugdenhil‘s nieuwe boek ‘Eten enzo’. Het spannende aan deze bijeenkomst was dat ze andere foodbloggers zouden gaan ontmoeten.
‘Hoe denk jij dat meneer Wateetons eruit ziet?’, vroeg mevrouw Gerritsen aan meneer. ‘Ik denk dat hij héél lang is met zwart krullend haar en een buikje heeft van al die worstjes’, zei meneer. Mevrouw Gerritsen knikte dromerig en bedacht wie er allemaal zouden zijn, Eetschrijven, Edith, Jurgen, Karin, meneer Ooijer, All about eating, Het ministerie van eten en drinken, Cheffen, Brutselblog, Zestz
Meneer Gerritsen had lekkere boterhammetjes gemaakt en samen zaten ze te smikkelen. De regende kletterde nog steeds op de auto en voorlopig waren ze er nog niet. Veel te laat kwamen mevrouw en meneer Gerritsen binnen. In Janneke’s gezellige huis werden ze warm onthaald met een heuse maaltijd van Fabio Cappellano. Er waren gegrilde groentes, worsten, hammen, een héle parmezaanse kaas, raddichio, linzensoep, pasta, amandelkoekjes en natuurlijke heerlijke wijnen en een lekkere espresso.
Mevrouw Gerritsen dacht aan de boterhammetjes die ze onderweg had gegeten. Dit was toch wel bijzonder onhaagse gastvrijheid. Meneer Gerritsen maakte wat foto’s en mevrouw maakte kennis met collegabloggers, het was erg leuk om deze onbekende bekenden te ontmoeten. Mevrouw Gerritsen had mevrouw en dochter Wateetons ook wel eens willen ontmoeten en de vriendin van Eetschrijven die een geïnteresseerde bezoeker van mevrouw Gerritsen bleek te zijn. De meest verrassende onbekende bleek Voorgekookt te zijn.
Als uitsmijter kreeg mevrouw Gerritsen een van de eerste exemplaren van ‘Eten enzo” met een persoonlijke opdracht van Janneke en dat is voor een kookboekverslaafde natuurlijk het summum. Tevreden keerden meneer en mevrouw naar huis, nu zonder file.

Laat een reactie achter: