Le Petit Bateau

Mevrouw Gerritsen is dol op de Franse keuken. Het is de wortel van haar kookkunsten. Als kind, op vakantie in Frankrijk, had ze maar één wens: uit eten gaan! Leuk bij het restaurantje met de parasolletjes. Daar hadden ze zo’n lekkere ‘escalope de veau à la crème’. ‘Oeufs durs mayonnaise’ behoorde tot haar favorieten. Frankrijk stond gelijk aan lekker eten. Maar mevrouw Gerritsen werd groot en door andere keukens beïnvloed en haar smaak ontwikkelde zich. Ondertussen vonden ook de pakjes en zakjes in Frankrijk hun weg. De zelfgemaakte vinaigrette werd vervangen door de handige, kant-en-klare flessen. Zo werd het ook in Frankrijk steeds moeilijker om lekker te eten. Maar dit jaar werd mevrouw Gerritsen weer eens aangenaam verrast en proefde zij weer de smaken die haar als klein meisje zo hadden bekoord.

Het speelde zich allemaal af in een klein stadje, de geboorteplaats van Jeanne d’Arc, Beaugency. Een heerlijk plaatsje aan de Loire. Het restaurant in kwestie had geen aantrekkelijk interieur. Het was duf en ouderwets. Meneer en mevrouw twijfelden of ze naar binnen zouden gaan. Maar volgens de informatie die Mevrouw had gekregen moest het een goed restaurant zijn.

Bij binnenkomst werden ze hartelijk ontvangen door een vriendelijke ober met een ultrasoon stemmetje. Achter in het restaurant vingen meneer en mevrouw een glimp op van de chefkok. Hij droeg een koksmuts van wel een meter hoog en een ‘Hercule Poirot’-snorretje. Was dit een ‘touristtrap’ of zaten ze in een oude Franse film met een slecht einde? Een oude mevrouw slofte een beetje rond.

Mevrouw Gerritsen gluurde naar de desserttafel en die zag er veelbelovend uit. Ze bestelden een drie gangen menu en een lekkere fles wijn uit de streek. Het eten was verrukkelijk. Precies die Franse keuken waar mevrouw als kind zo van genoten had. Hier was een ambachtsman aan het werk! Konijn met een saus van eigen bloed en ingewanden, zelfgemaakte worst, kalfsniertjes in mosterdsaus en perfecte citroentaart. Het enige wat je de chef kwalijk kon nemen waren de grote porties. Zelf noemde hij het ‘La vraie cuisine’. Toch zat er een vervelende staartje aan de prachtige avond. Het echtpaar was 75 jaar is en het restaurant bleek al 2 jaar te koop te staan. Een opvolger was er niet.

De chef klaagde een beetje over het feit dat het niet druk was. De mensen zouden zijn prijzen te hoog vinden.
Is 28 euro voor 3 gangen van zo’n vakman te duur? Hier schrok mevrouw van. Straks zijn er alleen nog maar nep El Bulli of Noma volgelingen met streepjes balsamico, schuimpjes, pakjes en zakjes. Dan zijn de echte koks al lang uitgestorven en weet niemand meer hoe je een konijn klaar maakt met bloed en ingewanden.

Wat jammer, snikte mevrouw Gerritsen, dat er geen waardering is voor kwaliteit maar dat mensen kiezen voor goedkoop en theater. Daarna barstte iedereen in huilen uit en moest de ober extra linnen servetten halen om alle tranen te stelpen.

La vraie cuisine / Le Petit Bateau
54, rue du Pont
45190 Beaugency
La France

Laat een reactie achter: